Genç adam, uzun süredir düşlediği büyük av için para biriktirmiş, en yeni ekipmanları almıştı. Sonunda tüfeğini omzuna takıp sonbaharın serinliğinde ormanın derinliklerine ilerledi. Hedefi görkemli bir geyik vurmaktı. Fakat saatler geçmesine rağmen karşısına hiçbir şey çıkmadı.

Tam geri dönmeyi düşünürken çalılıkların arasından bir dişi geyik ve yavrusu göründü. Heyecanla nişan aldı ve ateş etti, ancak kurşun hedefi bulmadı. Hayvanlar bir anda gözden kayboldu. Yorgun ve moralsiz kalan adam, büyük bir ağacın dibine oturup tüfeğini yanına bırakarak uykuya daldı.

Bir süre sonra, sabah ateş ettiği o küçük yavru onu uzaktan izliyordu. Adamın hareketsiz olduğunu fark edince temkinli adımlarla yaklaştı. Burnuyla tüfeği kokladı, ardından kayışını dişleriyle kavradı. İçgüdüsel bir kararlılıkla silahı sürükleyerek ormanın en sık bölgesine götürdü ve köklerin arasındaki bir oyuğa gizledi.

Adam uyandığında tüfeğinin kaybolduğunu fark etti. Etrafı didik didik aradı ama hiçbir iz bulamadı. Şaşkın ve silahsız bir şekilde ormandan ayrılmak zorunda kaldı.

O gün yaşadıkları, ona derin bir ders verdi. Az kalsın hayatını alacağı bir yavru, elindeki en güçlü aracı ondan almıştı. O günden sonra bir daha avlanmadı. Ormana sadece yürümek ve doğayı izlemek için gitti. Çünkü bazen en savunmasız görünen canlılar bile sessizce kaderi değiştirebilir.