Margaret, ailesinin bitmeyen küçümsemeleri ve “yük” imaları arasında büyümüş, sonunda da evden uzaklaştırılmıştı. Babası, borçlarına karşılık onu Thomas adında sözde “yoksul bir çiftçiyle” evlendirerek adeta gözden çıkarmıştı. Yolun sonunda yer alan sade çiftlik evine vardığında, Margaret kendini mutsuz ve kısıtlı bir hayata mahkûm edilmiş sanıyordu. Fakat kapıyı açan Thomas’ın bakışlarında küçümseme değil, alışık olmadığı bir sıcaklık vardı.

Ertesi gün gerçek tablo ortaya çıktı. Pencereden baktığında uzayıp giden tarlalar, büyük hayvan sürüleri ve Thomas’a saygıyla yaklaşan çalışanlar gördü. Kayınpederi Samuel gerçeği gizlemedi: Thomas sıradan bir çiftçi değil; geniş arazilerin, işletmelerin ve depoların sahibi, bölgenin en zengin isimlerinden biriydi. Ailesi onu cezalandırdığını düşünürken, Margaret aslında büyük bir gücün içine adım atmıştı.

Thomas servetini gösteriş için değil, eşine hak ettiği itibarı vermek için kullandı. Dedikodulara aldırmadan Margaret’i her ortamda yanında taşıdı, işlerinde söz sahibi yaptı. Yıllarca dış görünüşü üzerinden aşağılanan Margaret, gördüğü sevgi sayesinde özgüvenini yeniden kazandı. Artık ailesinin küçümsediği kız değil, saygı duyulan bir kadındı.

Zamanla zekâsı ve duruşu çevrede takdir topladı. Bir hasat kutlamasında Thomas kalabalığın önünde elini tutup, “O benim hayatımın en büyük kazancı,” dediğinde Margaret ilk kez başını gururla kaldırdı. O an alaycı bakışlar yerini hayranlığa bıraktı.

Onu “yoksula verdik” sanan ailesi, kızlarının büyük bir servetin ve saygınlığın merkezinde olduğunu öğrendiğinde şaşkınlığa uğradı. Margaret ise geçmişin gölgelerini geride bırakıp, değer görmenin verdiği güçle yeni hayatına adım attı. Bir zamanlar fazlalık sayılan o genç kadın, artık bölgenin en itibarlı isimlerinden biri olmuştu.