29 yaşında, evli bir kadındım ve beş yıldır evliydik. Eşimle görücü usulü tanışmış, zamanla birbirimize aşık olduğumuzu düşünmüştük. Eşim, bir şirkette yönetici asistanı olarak çalışıyor, sabahları işe gidip genellikle akşamları direkt eve geliyordu. Aramızda uzun sohbetler pek olmazdı. Gün içinde yaşadıklarını kısaca anlatır, ben sorduğumda yanıtlar, sormazsam da vaktini televizyon veya telefonla geçirirdi.

Son zamanlarda eşim eve gelip yemeğini yedikten sonra hemen yatıyordu. Birkaç saat uyuduktan sonra kalkıp gecenin geç saatlerine kadar televizyon, bilgisayar veya telefonla meşgul oluyordu. Sanki benimle aynı yatağı paylaşmaktan kaçınıyor gibiydi. Acaba hayatında başka biri mi vardı? Beni aldatıyor olabilir miydi? Bu düşünceleri aklıma getirmek bile istemesem de, eşimin her gün aynı rutini tekrarlaması beni giderek daha fazla endişelendiriyordu.

Komşularımızla haftada bir kez ev toplantıları yapar, sohbet ederdik. O gün Fatma Abla’nın evindeydik. Fatma Abla, Zehra Hanım’ın gelemeyeceğini söylediğinde, diğer komşular ısrarla nedenini sordular. Fatma Abla başlangıçta anlatmak istemese de, ısrarlara dayanamayıp Zehra Hanım’ın neden katılamayacağını açıkladığında duyduklarım beni şoka uğratmıştı.

devamı sonraki sayfada…