Ortadoğu’da gerilimin zirveye çıktığı 2026 Nisan’ında, Türkiye ile İran arasındaki “köklü dostluk” söyleminin yerini giderek daha sert ve tedirgin edici bir askeri gerginliğin aldığı öne sürülüyor. Kulislere yansıyan iddialara ve sınır hattından gelen bilgilere göre, İran’ın bölgede ABD ve İsrail’e karşı yürüttüğü operasyonlar kapsamında Türkiye’yi de dolaylı biçimde hedef alan bir tutum benimsediği konuşuluyor. NATO şemsiyesi altında verilen desteğin gerekçe gösterildiği ve Ankara’ya yönelik üstü kapalı tehdit mesajlarının iletildiği iddiaları dikkat çekiyor.

Mart 2026’dan bu yana Adana, Hatay ve Gaziantep çevresinde duyulan sirenlerin, bu gerilimin sahadaki yansımalarından biri olduğu değerlendiriliyor. Özellikle İncirlik Hava Üssü çevresinde yaşanan ve Milli Savunma Bakanlığı tarafından “yanlış alarm” olarak nitelendirilen olayların arka planında, İran’dan ateşlendiği ileri sürülen ve Türkiye hava sahasını taciz ettiği öne sürülen balistik füze hareketliliğinin bulunduğu iddia ediliyor. Ankara kulislerinde, İran’ın Türkiye’nin NATO müttefiklerine sağladığı lojistik desteğin son bulması için örtülü mesajlar verdiği de sıkça dile getiriliyor.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın 12 Mart’ta yaptığı sert açıklamanın, Tahran kaynaklı bu iddialı mesajlara karşı verilmiş güçlü bir cevap olduğu yorumları yapılıyor. Dışişleri Bakanı Hakan Fidan’ın, Türkiye üzerinde bazı İran füzelerinin engellendiğini söylediği yönündeki ifadeler de, krizin yalnızca sözlü düzeyde kalmadığı değerlendirmelerini beraberinde getirdi. İran tarafı ise düşen ya da etkisiz hale getirilen unsurları teknik arıza veya başka aktörlerin provokasyonu olarak tanımlayarak suçlamaları reddediyor.

Buna karşılık Türkiye-İran sınırında ilave komando birlikleri ve keskin nişancı unsurlarının konuşlandırıldığı yönündeki bilgiler, güvenlik kaygılarının ciddi boyuta ulaştığı şeklinde yorumlanıyor. İran’dan Türkiye’ye yönelik olası bir göç baskısı ya da insani kriz senaryosu da bu süreçte sıkça gündeme getiriliyor. 8 Nisan itibarıyla Türkiye’den İran’a gönderilen tıbbi yardım konvoyları diplomatik zemini koruma çabası olarak görülse de, Tahran’da Mücteba Hamaney dönemine bağlanan sertleşme eğiliminin, Türkiye’nin bölgedeki hareket alanını daraltmayı hedeflediği iddiaları konuşuluyor.

Gelinen aşamada, İran’ın Türkiye’yi NATO üyeliği nedeniyle daha doğrudan bir gerilim hattına çekebileceği yönündeki söylemler, Ortadoğu’daki en riskli başlıklardan biri olarak öne çıkıyor. Türkiye bir taraftan komşuluk ilişkilerini ve insani yardımı sürdürmeye çalışırken, diğer taraftan sınır hattındaki bu olası tehdide karşı yüksek alarmda bekliyor. Şimdi gözler, nisan sonuna doğru etkisini göstereceği söylenen diplomatik temasların ardından İran’ın söylemini daha ileri bir noktaya taşıyıp taşımayacağına çevrilmiş durumda.