Babası, “Oturmadan önce bana beyaz bir kâğıtla bir silgi getir,” dedi.
Selçuk şaşkınlıkla, “Kâğıt ve silgi mi? Ne yapacaksın?” diye sordu.

Babası hafifçe göz kırparak, “Sen getir, sonra söylerim,” diye karşılık verdi.

Ne olup bittiğini anlayamayan Selçuk, önce eşine sonra babasına baktı. Ardından hızlı adımlarla odadan çıkıp istenenleri almaya gitti. O sırada odada sessizlik hâkimdi. Bu sessizliği, Selçuk’un geri dönüp “Getirdim,” demesi bozdu.

Babası ona, “Gel, yanıma otur,” dedi.
Selçuk başını sallayıp hemen yanına geçti. Elinde kâğıt ve silgiyle, merak dolu gözlerle babasına bakıyordu.

Babası, “Yaz,” dedi.
Selçuk, “Ne yazayım?” diye sordu.
Babası, “Aklına ne gelirse yaz,” diye cevap verdi.

Bunun üzerine Selçuk bir cümle karaladı. Sonra yeniden babasına baktı.
Babası, “Şimdi onu sil,” dedi.

Selçuk, “Peki baba,” diyerek yazdıklarını sildi. İş bitince babası yeniden konuştu:
“Bir şey daha yaz.”

Selçuk artık iyice meraklanmıştı. “Baba, amacın ne?” diye sordu, sesi hafifçe gerilmişti.

Babası bu kez daha ciddi bir tonla, “Ben ne diyorsam onu yap. Yaz,” dedi.

Selçuk tekrar birkaç kelime yazdı. Babası hemen ardından, “Sil,” dedi.
Artık sabrı taşan Selçuk, “Allah aşkına baba, söylesene artık, bütün bunların anlamı ne?” dedi.

Babası gülümsedi.
“Peki,” dedi. “Şimdi söyle bana… O kadar yazıp sildin. Kâğıt hâlâ beyaz mı?”

Selçuk kâğıda baktı.
“Evet, hâlâ bembeyaz.”

Yüzündeki şaşkınlık, yerini dikkatle dinleyen bir ifadeye bıraktı.

Babası derin bir nefes alıp konuşmaya başladı:
“Bak oğlum, evlilik de işte bu beyaz kâğıt gibidir. Eşinde hoşuna gitmeyecek bazı yönler göreceksin. O da sende görecek. Çünkü siz iki farklı insansınız ve artık aynı hayatı paylaşacaksınız. Bu yolculukta birbirinizde fark ettiğiniz kusurları, eksikleri ve hataları silmeyi bilirseniz, evliliğinizin tertemiz sayfası kararmamış olur.”

Sonra elindeki silgiyi göstererek devam etti:
“Hayatınızda her zaman kusurları örtecek, hataları temizleyecek bir anlayış silgisi olsun. Birbirinize olan sevginizi, saygınızı ve ilginizi eksik etmeyin. Bak, ‘silgi’ de ‘bilgi’ de beş harfli kelimeler… Baş harflerini çıkarınca geriye ‘ilgi’ kalır. Sakın ilginizi kaybetmeyin. Bunu unutursanız, o beyaz sayfa zamanla kararır.”

Bu sözlerin ardından yavaşça ayağa kalktı ve vedalaşarak oradan ayrıldı.

Evlilik, aslında yeni kurulan bir yuvadır. Toplumu şekillendiren, yeni nesilleri yetiştiren sağlam bir ocaktır. Eşlerin birbirine gösterdiği sevgi, saygı, ilgi ve anlayış bu yuvayı ayakta tutan en güçlü bağlardır. Temeli sağlam kurulan ailelerden de güçlü ve sağlıklı nesiller yetişir.

Umarım bu anlamlı hikâye sizlere de güzel bir ders vermiştir. Allah’a emanet olun.