Dünya Karması Bebek

Doğumhanede son kontrolleri yapan doktor, masadaki kadına sordu:
– “Doğum esnasında eşinizin yanınızda olup destek vermesini ister misiniz?”
Kadın boynunu bükerek, “Ne yazık ki bir kocam yok,” dedi.
Doktor, “Anlıyorum, o halde erkek arkadaşınızı çağıralım?” diye üsteledi.
“Bir erkek arkadaşım da yok doktor bey.”
Doktor şaşkınlıkla, “Peki ya bu süreçte sorumluluğu paylaşan beyefendi?” dediğinde kadın kestirip attı: “Kimseyle bir bağım yok, bu yolu tek başıma yürüyeceğim.”

Doğum sorunsuz tamamlandı. Biraz sonra ebe, kadının yanına müjdeli haberle geldi:
– “Gözünüz aydın, dünya tatlısı ve gayet sağlıklı bir kızınız oldu!”
Kadın büyük bir sevinçle, “Şükürler olsun, onu hemen görebilir miyim?” diye sordu.
Ebe biraz duraksadı: “Tabii ki görebilirsiniz ancak önceden bilmeniz gereken bazı… fiziksel detaylar var.”
Kadın endişeyle sordu: “Lütfen söyleyin, neymiş o detaylar?”

– “Bebeğinizin ten rengi biraz koyu, açıkçası kendisi siyahi bir bebek.”
Kadın derin bir iç çekerek anlatmaya başladı: “Ah, o dönem çok çaresizdim. Ne bir işim ne de sığınacak bir yerim vardı. Para kazanmak için bir filmde rol almayı kabul ettim. Başroldeki partnerim Afrikalı bir beyefendiydi.”
Ebe mahcup bir tavırla, “Anlıyorum, bu sizin özel hayatınız. Fakat bir şey daha var…” dedi.
“Nedir?”
– “Bebeğin saçları sapsarı, ipek gibi lepiska…”
Kadın yüzünü kapatarak, “Dedim ya, hayat şartları çok zordu. Filmde sadece bir erkek yoktu, bir de İsveçli oyuncu vardı.”
Ebe özür dileyerek devam etti: “Affedersiniz, gerçekten amacım sizi sorgulamak değildi. Ancak bir nokta daha kaldı…”
“Çekinmeyin, söyleyin artık.”
– “Bebeğin göz yapısı da belirgin şekilde çekik.”
Kadın isyan edercesine konuştu: “Dedim ya hayat bana hiç acımadı! Kadroda bir de Çinli bir aktör vardı, başka şansım yoktu!”

Ebe mahcubiyet içinde, “Lütfen kusura bakmayın, haddimi aştım. Buyurun, işte bebeğiniz,” diyerek onu beşiğine götürdü. Kadın, mışıl mışıl uyuyan bebeğin yanına gitti ve aniden bebeğin poposuna sert bir şaplak indirdi! Bebek can havliyle avazı çıktığı kadar ağlamaya başladı.

Ebe dehşet içinde çığlık attı:
– “Aman Allah’ım, neden vurdunuz masum yavruya?!”

Kadın, derin bir nefes alıp rahatlamış bir ifadeyle cevap verdi:
– “Oh be! Çok şükür normal bebek gibi ağlıyor. Ben bunca karışımdan sonra ‘Gülecek’ (ki-ku-ka diyecek) diye ödüm kopuyordu!”