“Sen bana torun veremedin, artık git buradan, oğlumun hayatında değersizsin. Kısır bir ağaçsın. Bir ömür boyu çocuk bekleme lüksümüz yok. Meyvesiz ağacı keserler. Altı yıl bile fazla bekledik,” dedi kayınvalidem. Görümcem ise, “Kardeşimin peşini bırak, ben ona çocuk verecek birini bulurum,” diye konuştu. Eltim de sürekli, “Seni alacağımıza keşke ablamı alsaydık, bir çocuk bile doğuramadın,” diyerek sitem ediyordu. Eşimi çok seviyordum. Ne derlerse desinler sabrettim. Karşılık vermedim, saygıda kusur etmedim.

Bir gün temizlik yaparken tesadüfen eşimin sağlık raporunu buldum. Ablam doktora gösterdiğinde, doktor “Sperm sayısı çok düşük. Bu hasta tedavi olmazsa çocuğu olmaz,” demişti. Eşime durumu anlattım, tedavi olup çocuğumuzun olmasını teklif ettim ama eşim adeta çılgına döndü. Beni alıp ailemin yanına getirdi. “Bizim de ailemizde çocuk olmadığı için seni istemiyoruz, kızınızı geri getirdim,” dedi. Oysa ben eşimi çok seviyor ve böyle bir tepki beklemiyordum. Bana da, “Ver mahkemeye, ayrıl benden, peşimi bırak, seni istemiyorum,” dedi. Bu beklenmedik tepki karşısında o kadar üzüldüm ki, adeta yıkıldım. Mecburen boşanma davası açtım.

Mahkemeden bir hafta önce görümcemin eşi trafik kazasında hayatını kaybetti. Görümcem yaralıydı. Mahkemeden bir hafta sonra da görümcem öldü. Üç çocuğuna bakacak kimsesi kalmayınca kayınvalidem onlara bakmak zorunda kaldı. Bununla da kalmadı. Mahkemeden bir ay sonra da eltim vefat etti. Eltimin de üç çocuğu vardı. Toplam altı toruna kayınvalidem bakmak mecburiyetinde kaldı. Yıllarca çocuk diye başımın etini yemişti. Benim bedduamı aldı. İşte sana altı tane çocuk. Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste…

Eski eşime gelince, kızlar sıraya girecek sanıyorlardı ama öyle olmadı. Kendinden on beş yaş büyük, iki çocuklu dul bir kadınla evlenebildi. Onun da çocuğu olmadı. Ben onlara çok değer vermiştim, belki de bu yüzden bana böyle davrandılar. Yeni eşine ayrı bir ev açmış. Kayınvalideme benim evime izinsiz gelme demiş. Canı istemezse müsait olmadığını söyleyip eve almazmış.

Bana gelince, ben de yeniden evlendim. Bir kızım ve bir oğlum oldu. Eşim bana çok değer veriyor, şükürler olsun mutluyum.