SON DAKİKA

Replikler
04 Mayıs 2026 - 12:07 'de eklendi ve 1 kez görüntülendi.

On Sekiz Yıllık Sessizlik ve Maskeli Annelik

Merhametin Sustuğu Eşik: Bir Annenin En Uzun Gecesi

Vicdanın İflası
Yavrumun çığlıkları gecenin karanlığını delerken, bardaktan boşalırcasına yağan yağmur minicik bedenini esir almıştı. Bebek arabasının içinde sırılsıklam olan o savunmasız canın parmak uçları, soğuğun şiddetinden morarmaya başlamıştı. Tam o sırada öz annem, kapının sıcak aydınlığında durmuş; sanki kapının önündeki kendi kanından bir parça değil de alelade bir nesneymiş gibi ruhsuz gözlerle onu süzüyordu. Dudaklarından dökülen “Ben gayrimeşru bir çocuğu bu çatı altına sokmam” sözleri, yağmurdan daha soğuk bir kamçı gibi yüzüme çarptı.

Gaddarlığın Seyir Defteri
Hemen yanı başında duran kardeşim Leyla ise elindeki kadehiyle bu vahşeti bir tiyatro sahnesiymişçesine izliyor, yüzündeki o eğlenen gülümsemeyle gaddarlığına kılıf uyduruyordu. “Buna müstahaksın, iğrençsin” diye eklerken, vicdanının çoktan karardığını kanıtlıyordu. O an gökyüzü üzerime çöktü; bebeğimin nefesinin kesilmesiyle benim içimdeki öfkenin yükselmesi bir oldu.

Kopuş ve Kurtuluş
Daha fazla düşünmeden yavrumu o ıslak kemerlerin arasından çekip aldım; paltonun sıcaklığına ve göğsümün güvenliğine hapsettim onu. Ellerim zapt edilemez bir öfkeyle titrerken kulağına, “Annen burada, korkma” diye fısıldadım. Annem hala yaptığı bu zulmü bir erdem gibi pazarlamaya çalışıyor, “Bize minnet duymalısın, belki bu sayede utanmayı öğrenirsin” diyordu. Ona baktığımda gördüğüm tek şey; kusursuz makyajının ardına gizlenmiş devasa bir kötülüktü. Bu bir unutkanlık ya da ihmal değildi; bu, bir bebeğin ağlayışını duymayı reddeden kasti bir sessizlikti.

Geri Dönüşü Olmayan Yol
İçimdeki tüm bağlar o saniye koptu. Hiçbirine tek bir kelime dahi israf etmeden yanlarından geçip eve girdim. Sadece en zaruri olanları; bebek çantasını, mamaları ve dolabın gizli köşesindeki o gri kutuyu yanıma aldım. Arkamdan yükselen Leyla’nın o alaycı gülüşü ve “Gizli kahramanına mı gidiyorsun?” sorusu artık umurumda bile değildi. Kapı eşiğinde durup son kez arkama baktığımda, artık sadece bir anneydim; onların kızı ya da kardeşi değil.

devamı sonraki sayfada…

POPÜLER FOTO GALERİLER
SON DAKİKA HABERLERİ
SON DAKİKA