SON DAKİKA

Replikler
23 Nisan 2026 - 15:16 'de eklendi ve 1 kez görüntülendi.

Evlat Edinme Gerçeği

Yıllarca, kocamın evlat edinme fikrinin sonunda bizi gerçek bir aile yapacağına inanmıştım. Ama gizli bir sır, yeni kurduğumuz ailemizi sarsmaya başladığında bir seçim yapmam gerekti: Ya ihaneti kabul edecektim ya da kaybolduğunu düşündüğüm aşk ve hayatım için savaşacaktım.

Kocam, çocuksuz kalma fikriyle barışmam için bana yıllarca destek olmuştu. Ancak birdenbire, neredeyse bir gecede, bana bir aile kurma fikrine takıntı haline geldi. O zamanlar, bunun nedenini tüm ayrıntılarıyla anlamamıştım.

Ben işime gömülürken, o balık tutmaya başladı ve neyin eksik olduğunu konuşmadan, sessizce, birbirimize uzak bir şekilde yaşamayı sürdürdük.

Bunu ilk fark ettiğimde, evimizin yakınındaki bir parkın önünden geçiyorduk ve Yavuz aniden durdu.

“Şu çocuklara bak,” dedi, parktaki tırmanan ve eğlenen çocukları izleyerek. “Bir zamanlar bizim de böyle olacağımızı düşünmüştük.”

“Evet,” dedim.

Yavuz gözlerini o çocuklardan ayırmadan devam etti: “Hâlâ seni rahatsız ediyor mu?”

O an ona bakarken, yüzünde uzun zamandır görmediğim bir boşluk ve açlık vardı. Birkaç gün sonra, kahvaltı masasında bana telefonunu ve bir evlat edinme broşürünü uzattı.

“Evimiz çok boş hale geldi, Hale,” dedi. “Bunu kabullenemiyorum. Hâlâ bir aile olabiliriz.”

“Yavuz, biz bunu kabul etmiştik.”

“Belki sen kabul ettin,” dedi ve öne doğru eğildi. “Lütfen, Hale. Benimle bir kez daha deneyelim.”

“Peki ya işim?”

“Evde daha çok olman süreci hızlandırır,” dedi. “Şansımız daha yüksek olur.”

Bundan önce hiç böyle yalvarmamıştı. Bu beni uyandırmalıydı.

“Lütfen Hale, bir kez daha deneyelim.”

Bir hafta sonra işimden istifa ettim. Eve geldiğimde Yavuz o kadar sıkı sarıldı ki, bir daha hiç bırakmayacak gibi hissediyordum. Gecelerimizi, form doldurarak ve ev incelemeleri yaparak geçirdik. Yavuz tamamen buna odaklanmıştı, durmaksızın çalışıyordu.

Bir gece, Yavuz çocukların profilini buldu.

“Dört yaşında ikizler, Mert ve Yiğit. Sanki buraya ait gibi görünüyorlar, değil mi?”

“Korkmuşlar,” dedim.

Yavuz elimi sıktı. “Belki onlara yetebiliriz.”

“Denemek istiyorum.”

O gece ajansa e-posta gönderdi.

devamı sonraki sayfada…

POPÜLER FOTO GALERİLER
SON DAKİKA HABERLERİ
SON DAKİKA