Selçuk henüz yeni evlenmişti. Bir gün kapı çaldı. Eşi gidip kapıyı açtı. Gelen kişi, Selçuk’un babasıydı. Gelinin davetiyle içeri giren adam, ağır adımlarla salona geçti ve en baş köşeye oturdu. Babasını ansızın karşısında gören Selçuk, şaşkınlıkla karışık merak dolu bir ifadeyle, “Hoş geldin baba,” dedi.

Babası sakin bir sesle, “Hoş bulduk oğlum. Bana bir beyaz kâğıtla bir silgi getir,” dedi.

Selçuk duyduklarına anlam veremedi. “Kâğıt ve silgi mi? Ne yapacaksın ki?” diye sordu.

Babası gözlerini hafifçe kırparak, “Sen getir, sonra anlatırım,” diye karşılık verdi.

Olanlara anlam vermekte zorlanan Selçuk, önce eşine ardından babasına baktı. Ardından hızla odadan çıkarak istenenleri getirmeye gitti. O sırada odada derin bir sessizlik vardı. Bu sessizliği bozan tek şey, biraz sonra Selçuk’un elindekilerle içeri girerken söylediği, “Getirdim,” sözü oldu.

devamı sonraki sayfada…