Özdemir Asaf Sözleri

Sen bana bakma,

Ben senin baktığın yönde olurum.

 

Gitme, dur, konuşalım

Yataklara tek kelime kalmasın

 

Susuz köy yanıyordu, yangına körükle geleni öldürdü.

Aldı baltayı eline, yangını söndürdü.

 

Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu,

Birinciliği beyaza verdiler

 

Her seven, sevilenin boy aynasıdır.

Sevmek, Sevilenin o aynaya bakmasıdır.

 

Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz.

 

Sanırım görmediniz; şimdi şuaradan geçti.

Yazık görmediyseniz; böcek gibi güzeldi.

 

Sana bu güzellikler bizden kalsın, bugünlerden bir şeyler bizden kalsın.

Senden almak isterler, bize söyle; Geleni bize gönder, bizde alsın.

 

O zaman her bir şeyin de adı unutmaktı, elinin eremediği olurları tutmaktı.

Yarısı sende kaldı, tutabildiklerinin; tutamadıklarının da adı unutmaktı.

 

Ben yoksam, biliyorum, ben sende yokuz. Sen yoksan, biliyorum, sen ben de yokuz.

Ve de gözlerimizde bir o ışık ki. O yoksa, biliyorum biz bizde yokuz.

 

Utandım başkasının yerine, bir başka kişi için. Bu, iletilsin yerine; bir başka kişi için.

 

Kaptanların büyük üzüntüsü; varılan limanlardır.

 

Geleceğim, bekle dedi; gitti. Ben beklemedim, o da gelmedi.

Ölüm gibi bir şey oldu. Ama kimse ölmedi.

 

Seni bulmaktan önce aramak isterim. Seni sevmekten önce anlamak isterim.

Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de sana hep hep yeniden başlamak isterim.

 

 

Bir şiir derledim de bir yaşamın ardından. Ne yazdıranını ne yazanını sordular.

Kalanın gidenine, gidenin kalanından; ödeyeni değil, kazananı sordular

 

Sen. Pardon “siz” demeliydim. Siz, kaç yüzlüydünüz? Ben, yanlışlıkla hangisini sevdim?

 

Öğüt, zamanında taze yenmemiş bir ekmeği başkasına bayat yedirme denemesidir.

 

Mutluluğun gözü kördür, yalnızlık sağır. Ondandır biri tökezleyerek yürür, öbürü uykusunda bile bağırır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir