Dün, tam kışın ortasında ansızın çıkan bir tipi sırasında kapım çalındı. Bir komşudur diye düşündüm. Kapıyı açtığımda karşımdaki uzun boylu, özgüveni yerinde genç adamı görünce şaşırdım.

“Size nasıl yardımcı olabilirim?” diye sordum.

“Hatta çoktan oldunuz,” dedi sakin bir sesle. “Yirmi yıl önce.”

Kalbim yerinden fırlayacak gibiydi. “Emre…?” diye mırıldandım.

Gülümsedi. Ardından arkasından beni şaşkına çeviren bir şey çıkardı.

“Seninle önemli bir mesele hakkında konuşmamız gerekiyor,” dedi ve içeri adım attı…

devamı sonraki sayfada…