Eşim beni sevdiğini söylerdi ama kilolu olduğum için sık sık benimle alay ederdi. Annemlerle aynı mahallede yaşıyoruz. Kız kardeşim eşinden ayrılmıştı ve annemin yanında kalıyordu. Eşim bana ne alırsa ona da aynısını alırdı. Bir gün ikimize de aynı elbiseyi getirdi. Denedik… Kardeşime çok yakıştı ama ben kilolu olduğum için üzerimde istediğim gibi durmadı. Eşim bana dönüp, “Bak kardeşine ne kadar güzel oldu. Sen de biraz zayıfla bundan sonra,” dedi.

Kardeşim buna çok öfkelendi. “Nasıl konuşuyorsun ablamla? Biraz saygılı ol karına!” diye çıkıştı. O an ilk kez biri beni onun karşısında savunmuştu. İçimde bir şey kırıldı ama aynı zamanda bir karar verdim: Ne olursa olsun zayıflayacaktım, onun gözüne daha güzel görünecektim.

Eşim eline telefonu aldığında dünyayla bağını koparan biriydi. “Ne yapıyorsun?” diye sorduğumda ya oyun oynadığını ya da video izlediğini söylerdi. O gece başının ağrıdığını, ilaç getirmemi istedi. İlacı verdim, bir süre sonra bir tane daha istedi. İki ilacın etkisiyle kısa sürede uyuyakaldı.

Ben de yatağa uzanmak üzereydim ki telefonuna bir mesaj geldi. İçimde bir ses “Bak,” diyordu ama ya uyanırsa diye korkuyordum. Mesajı okuyabilmem için parmak izi gerekiyordu. Yavaşça telefonu aldım, elini hafifçe ekrana dokundurdum. İlk denemede açıldı. O an gelen o mesajın hayatımı altüst edeceğini nereden bilebilirdim…

devamı sonraki sayfada…